I

Krótki opis mojej bohaterki: Średnia - wzwyż i wszerz, średniej długości ciemne blond włosy, średni gust w doborze ubrań. Stawia głównie na czarny kolor. Jeżeli chciałoby się ją opisać jednym słowem jest po prostu: ŚREDNIA. Mimo tego jej 'średność' nie przeszkadza jej w obracaniu się w grupce znajomych, nie zawsze jest fair, lubi kłócić się z innymi. Na początku jest to nawet zabawne, gorzej jak po wszystkim wybucha płaczem: "Bo-bo-bo j-j-a nie l-lubie j-j-jak się n-na mnie krz-krz-krzyczy!!". Boże jak flaki z olejem (o.o). W każdym razie nie jest ona 'normalna'. Chodzi zawsze z głową uniesioną ku górze. To chyba już taki nawyk. (Może dlatego często ma jakieś niespodzianki na butach? Po grobową deskę zostanie to tajemnicą wszechświata. Amen). Sport? Hmm... Chyba siatkówka. Jak ma biegać to wydaje jej się, że szatan zaraz zstąpi na ziemie. ZŁO! Przychodzi do domu rzuca plecak na kanapę włącza TLC na kanale 132 i o godzinie 14:00 zabiera się za oglądanie Miami Ink, wysłuchując się w akompaniament głosu babci, mówiący co chwilę "Patrz jaki idiota wytatuował sobie Tygrysa na pół ramienia! W przyszłości wnuki wezmą go za kolorowankę!". Mimo tego, że większość nastolatków po prostu by jej nie słuchało, ona lubi przytakiwać: "Tak babciu, masz rację. Ja nigdy bym sobie tak nie zrobiła. Kolczyki w zupełności wystarczą, na twarzy?! W ŻYCIU!". Jest to rodzinną tradycją. Gdy przychodzi rodziców nigdy nie ma w domu. Po obejrzeniu "Dlaczego ja?" na Polsacie i wymówienia modlitwy do Dariusza siada do książek: "Jak ja nie cierpię angielskiego! Kolejny list?! Porąbało ich? Co z tej matmy! Historia?! Może jeszcze mam im opisać jak długo Napoleon na kiblu siedział?! Trupy powinny leżeć w ziemi, a nie w książkach." Następnie pora na umycie się, zrobienie sobie gorącego kakao i wskoczenie pod kołdrę, ze starą dobrą klasyką książki... podręcznikiem do matmy! (Jeżeli kiedyś w sklepie będę musiała podać własność funkcji liniowej to na pewno was o tym poinformuję.) Gdy już wszystko super wyuczone (ahahaha! Akurat!) Pora na marzenia i mrzonki. Układając Franka pod pachą (stary misiek, zwany również emerytem. Zawsze i wszędzie bierze go ze sobą) i główkę na poduszce zastanawia się co może zrobić aby następny dzień był lepszy niż ten właśnie sie kończący... Co i tak nigdy nie przynosi zamierzonego efektu. "Ach ta okropna rzeczywistość."